Recenzje / Reviews

mini

Mikołaj Mikołajczyk "Waiting"

Wydaje się że Mikołajczyk nie tyle manifestuje siebie prawdziwego, ile raczej mówi: patrzcie jestem prawdziwie (paradoks teatru?) grającym "siebie". Tak jak nagi człowiek z rysunku Leonarda da Vinci stoi przed nami w lustrze człowieczeństwa. I w chwili, kiedy zaczynamy na niego patrzeć, to "naprawdę" jest prawdziwą kreacją artysty, który na naszych oczach z siebie intymnego przemienia się nieomal w alegorię tańca - w Tancerza...

Polska Platforma Tańca Poznań_9-11.10.2008

Przeczytaj całość

Nagość odziera mnie z siły

Rozmawiał Stefan Drajewski

- Nie rozbieram się, by mnie podziwiano, ale by mnie kochano jako artystę, który nie boi się opowiadać o sobie i o swoim życiu. Nie ma tutaj nic do ukrycia. Obawiam się, że krytyka jest bezradna w takich sytuacjach. Teraz ja wam współczuję, recenzenci od teatru - mówi tancerz i choreograf MIKOŁAJ MIKOŁAJCZYK...

Polska Głos Wielkopolski nr 70/24.03. 31.03.2009

Przeczytaj całość

mini

'Wszystko jutro, czyli lalki wybawione' w Teatrze im. Jana Kochanowskiego

Iwona Kłopocka

Pusta, czarna przestrzeń. Spod sceny wyjeżdża ogromny stół. Przy jego końcu gromadzi się pięć postaci. W filmie "Theorema” Pasoliniego, który zainspirował Mikołaja Mikołajczyka, była to rodzina.
Reżyser potraktował tę grupę ludzi umownie, jako rodzaj pewnej wspólnoty, żyjącej razem, ale właściwie obok siebie. Każdy skrywa to, co własne, osobiste, pod maską przyjętych reguł. Wyzwolenie z konwencji przyniesie każdemu pojawienie się Gościa, a po jego odejściu powrót do tych samych reguł życia we wspólnocie okaże się już niemożliwy. Wszystkich przysypie piach...

Nowa Trybuna Opolska, 1 lutego 2010

Przeczytaj całość

mini

Ten pies ma kaganiec na duszy

Anna Królica

Enfant terrible – powiedziała o nim Joanna Leśnierowska przy okazji Polskiej Platformy Tańca. W świecie tańca właśnie w taki sposób reagowano na twórczość francuskiego choreografa Jérôme’a Bela. Znany twórca podważał zastane reguły tańca współczesnego, poszukując nowej formy spektaklu. Takiej, która nie prezentuje „ciała niewiarygodnego” (termin Eugenia Barby), należącego do tancerza-wirtuoza – lecz pozwala uprawiać „ciało krytyczne”. Jérôme Bel zamiast tańczyć, nierzadko wykłada albo performuje, występując z laptopem, a nie w przysłowiowych trykotach.

Analogię między Mikołajem Mikołajczykiem a Jérôme’em Belem można przeprowadzić tylko powierzchownie – jak zawsze, gdy porównuje się różnych twórców podejmujących eksperymentatorskie, śmiałe decyzje; ludzi, siejących artystyczny ferment. Polski tancerz, a zarazem choreograf, porusza się w przestrzeni baletowej (właściwie półklasyki). Jest jednym z nielicznych artystów, którzy współcześnie mają odwagę sięgać po technikę baletową, zamiast ją odrzucać, co w środowisku tancerzy tańca współczesnego wydaje się niemal postawą obowiązującą.

TEATR

Przeczytaj całość

minipieski żywot (tancerza)

Jadwiga Majewska

W Waiting, pierwszej, a już samodzielnej choreografii z 2006 roku, Mikołajczyk-choreograf ukazał nam Mikołajczyka-tancerza jako samotnego buntownika, nieposkromionego indywidualistę, walczącego z klasyczną tradycją i swoim przywiązaniem do niej. Autobiograficzna opowieść o narodzinach tancerza, o stawaniu się nim, o indywiduum, w bólach zrodzonym Ja. Spektakl Z tobą chcę oglądać świat to bardziej prywatna opowieść, ironiczno-oniryczna historia o świadomie wybranej samotności tancerza i umiejętności przetwarzania zwyczajności w niezwykłość, trywialności w wielkość, narcyzmu w uniwersalność. To hołd złożony własnej intymności. To swoiste „podziękowanie za współpracę” komuś, kto bliski był od zawsze niczym najbliższy bliźni, kogo autor zdolny był pokochać „jak siebie samego”, kto zawsze będzie mu wierny jak... pies.

Didaskalia, numer 89, luty 2009

Przeczytaj całość

imgEmocje i koncepty

Grzegorz Kondrasiuk

Jest w języku sztuki takie słowo, które otrzymało "życie po życiu" i od ładnych paru lat powraca do artystycznych dyskusji i manifestów po trzydziestoletnim okresie niebytu. O co chodzi? Otóż - o konceptualizm, wskrzeszony przez polskich choreografów i tancerzy pracujących w dziedzinie nowoczesnego tańca.

Od konceptu wyszedł tancerz i choreograf, wieloletni solista baletowy Mikołaj Mikołajczyk, w swoim pierwszym samodzielnym spektaklu - "Waiting" (premiera w czerwcu 2006 roku w Starym Browarze w Poznaniu). Własną przeszłość baletową, na trwałe zapisaną w ciele, w jego budowie, w sposobie poruszania się - wyciął z pierwotnego kontekstu i potraktował jako cytat, dywersyjny i przewrotny.

Gazeta Wyborcza nr 268 16-11-2009

Przeczytaj całość


Designed by Web Design Sinci Powered by Warp Theme Framework